«

»

apr 08

Vreetbui alarm! – week 14

Vreetbui alarm

Ze zijn toch ook om op te vreten! 😉

Vreetbui alarm!

Wat zou ik toch graag met een mooi verhaal komen. Vorige week wist ik al waar ik over wilde schrijven. Maar Mijn jaar zonder suiker is een verslag en de eerlijkheid gebied me om te vertellen dat ik afgelopen weekend vreselijk uit de bocht gevlogen ben: vreetbui – alarm. Zo gek is het achteraf gezien niet eens. De kinderen van mijn zus (2 en 4) kwamen een heel weekend logeren.  Ik was ook nog ongesteld én ik moet vandaag naar m’n nieuwe tandarts. Dat is een heet hangijzer voor mij.

Waar ging het fout
Mijn neefje en nichtje komen niet zo heel vaak, dus wil ik ze zo’n weekend echt verwennen. Ze krijgen lekker eten, we doen leuke dingen en ze mogen doen waar ze zelf zin in hebben. Qua eten ging het fout. Op vrijdag begonnen we met pannenkoeken bakken. Daarbij had ik niet bedacht wat ik zelf zou eten, dus at ik ook maar een appelpannenkoek met kaneel én een gewone met honing erop. Inmiddels weet ik ook wel dat honing hetzelfde effect heeft als suiker en dus geen goed alternatief is. Maar wat dan als je niet goed gepland hebt? Toen het spul op bed lag had ik nog trek en ’s avonds zwichtte ik voor een zak chips.

Totaal uit balans
De eerste ochtend haalden we eierkoeken en brood. Voor mezelf maakte ik een heerlijke smoothie, maar dat was mijn nichtje ook opgevallen en die kwam gewoon gezellig mee eten. Met als gevolg dat zij de helft kreeg en ik al snel weer trek had. Toen neef en nicht ’s middags op de boterham aanvielen heb ik gewoon meegedaan. ’s Avonds stond spaghetti bolognese op het menu, altijd een topper bij kinderen. En wat denk je, toen de kids op bed lagen, en ik eindelijk een rustig moment voor mezelf had, ging onherroepelijk de tweede zak chips die in huis was op. Zondag hield ik m’n smoothie voor mezelf en aten we ’s avonds eindelijk weer normaal: draadjesvlees, rode kool met appel en een beetje rijst. Die kids vonden het helemaal niets en zaten alleen de appeltjes uit hun bord te vissen. Gelukkig kon ik ze daarna weer afleveren bij mijn zus. Dat moest zij verder maar oplossen.

Zondagavond konden ze me opvegen en nog steeds kon ik niet stoppen met eten. Ik had mezelf niet in de hand en zat gewoon mijn vermoeidheid weg te eten. Dom maar zo ging het. Vandaag beter maar weer?!
Eerst maar eens naar die tandarts, bah bah!

 

Marina Schriek

7 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Marja Waasdorp

    Komt wel goed, zo herkenbaar , alles of niets !!!!!!!! Kan heel goed op mijn eten letten, maar af en toe gebeurt dit gewoon.

  2. Natasja

    Succes bij de tandarts! En val jezelf niet te zwaar, je doet het al zo ontzettend goed 🙂

  3. Marina Schriek

    Hé Marja en Natasja, dank voor jullie support. Gelukkig ging het vandaag al veel beter (niet gesnaaid) en het bezoek aan de tandarts was… hoe zal ik het zeggen… ik was blij verrast met deze leuke tandarts met een goed verhaal, die echt de tijd nam om me op m’n gemak te stellen. Heel fijn, nu zie ik met een gerust hart de vervolgbehandeling tegemoet.

  4. paul

    Hoi Marina,

    Heel herkenbaar wat je daar schrijft en heb beleefd.
    In mijn opleiding bij het ITIP heb ik een week lang alleen maar sapjes gedronken(vasten heet dat)
    Onze docent zei toen dat het echt wel eens kon gebeuren dat je de fout in ging maar hij zei laat dat gebeuren en ga daarna gewoon weer verder.
    Want je kunt dan weer snel de draad oppakken

    hartegroet

    Paul

    1. Marina Schriek

      Volgens mij heb je een belangrijk punt Paul. Vroeger volgde ik weleens een dieet. Op enig moment ging ik de ‘fout’ in en dan was meteen het hele dieetplan ‘mislukt’. Maar zo zwart/wit is het natuurlijk niet. Het anders eten is een heel proces dat net als met andere nieuwe dingen, met vallen en opstaan komt. Dat proces toelaten is heel erg belangrijk. Anders zou ik de hele exercitie na dit weekend als ‘mislukking’ bestempelen en dat is het zeer zeker niet.
      Naar aanleiding van jouw woorden realiseer ik me dat ik steeds bezig ben mezelf beter te leren kennen. Zonder te oordelen over mindere momenten. Juist die zorgen ervoor dat ik me bewust word van wat ik werkelijk wil in het leven.
      Inmiddels is de alarmfase weer voorbij, de vreetbui ook en ben ik weer een stuk relaxter.
      En ik verheug me al op mijn middagsmoothie. Iets met bietjes, avocado en bleekselder wordt het vandaag 😉

  5. Jacqueline

    Hahaha! Ik snap het helemaal! Maar jij geeft die kids terug aan mij, en ik moet hier echt eens iets op bedenken, want anders raak ik die zwangerschapskilo`s echt nooit meer kwijt! xx

    1. Marina Schriek

      Is het een idee om kinderen direct zonder suiker en een overmaat aan koolhydraten op te voeden? Dan hoeven ze later niet af te kicken…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *